Kabullenmek de gerek bazen. İstediğimiz gibi olmasa da, doğru olduğunu biliyorsak arkamıza dönüp yeni yollar aramak. Hani iki ucu boklu değnek derler ya, nasıl olsa batacaksak bare efendi gibi batmak gerek.

Yakışmıyorsa inat etmek, ne değeri var savaşmanın uğrunda. Kahramanlar savaşanlardan çıkmaz her zaman. Bazen savaş meydanına bile ulaşmadan, kınını çözüp kılıcını sırtına asan, arkasını dönüp kabuğuna çekilenler de kahramandır. Hiçbir hikayede yer bulmazlar belki, uğurlarına destanlar da yazılmaz, gittiği her yerlerde hakketiği saygıyla da karşılanmazlar ama gerçeği bilmenin gücü ellerindir.

Kabullenmek gerek ki, geçen hayatı kaçırmamak. Garezimiz kendimize değilse uyum sağlamak lazım ve savaşacaksak illa ki kendimizle savaşmak. Sonra da yolumuza devam etmek…