Kabuslar korkunçtur.
Çaresizsindir,
Elin kolun bağlıdır
Ne yapsan ters teper kurtulamazsın, aksine daha çok
batarsın.
Boğulursun, takip edilirsin, ölümle burun buruna gelirsin,
sevdiğini kaybedersin…
Fakat elinden hiçbir şey gelmez.
Çabalarsan havanda su döversin,
Kaçarsan sana kısa yoldan yetişir.
Savaşırsan ne saldırabilirsin ne de kendini savunursun…
Ama daha korkuncu kabusunun gerçek olmasıdır.
Bir türlü uyanamazsın.
Çünkü zaten
uyanıksın.
Düzelmez bir türlü.
Hep karşı karşıya
kalırsın kabusla, daha doğrusu gerçekle.
Hani bir umut, bir ışık bir işaret olsa tekrar çabalayacaksın
da,
Tek mal varlığın umutsuzluktur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder