Ben mi çok beceriksizim bu yoksa insanın kendisi olmaya çalışmasının bedeli bazen dayanma gücünü zorlayacak kadar büyük mü oluyor? Dimdik durmak için çabalarken kamburu çıkınca insanın, mutluluğa çabalarken hüzünle başbaşa kalınca ironiye bile gülecek hali kalmıyor. Bazen, özenmiyor değilim şu dizideki Mecnun’a, ne kadar aksi, ne kadar burnunun dikine giden, ne kadar insanın başını (fiziksel olarak) şişiren biri olsa da bilge bir ak sakallı dedesi var. Keşke çağırsam da benim de yanıma gelse, razıyım yiyeceğim oduna. Sadece ağırlığı alsa ki ben de yoluma devam edebilsem.